Titel: Identity Crisis
Uitgever: DC Comics
Aantal Nummers: 7
Jaar van Uitgave: 2004 (oorspronkelijk: 1988)
Schrijver: Brad Meltzer
Tekenaar: Ralph ‘Rags’ Morales
Inkter: Michael Bair
Letterer: Ken Lopez
Kleur: Alex Sinclair
Het Verhaal
Zoals de eerste cover meteen al aangeeft valt er een dode in de naaste kring van de Justice League. Wat volgt is een zoektocht naar de dader(s) en een verhaal over geheime identiteiten waarin de duisterste geheimen van de League aan het licht komen.
Het Schrijfwerk
Brad Meltzer slaagt erin om vanaf het prille begin het gevoel van veiligheid inzake de hoofdpersonages overboord te gooien. Hij laat Ralph Dibny, alias Elongated Man, heel even de vierde wand doorbreken om aan te tonen dat dit een realistischer verhaal wordt in plaats van je doordeweekse comic. En zo past de man nog meer geslaagde technieken toe zoals een vleugje humor hier en daar om de tragiek te doorbreken maar er toch niets van af te doen. Ook het thema, verlies van dierbaren, wordt al snel aangekaart wat nu en dan een onbehaaglijk gevoel opwekt dat in dit verhaal een centrale rol inneemt. Verder wordt er op meesterlijke wijze gebruik gemaakt van tijdssprongen en de manier waarop hij de lezer laat geven om personages vooraleer er erge dingen mee gebeuren kan alleen als grandioos bestempeld worden. Meltzer zorgt voor spanning alom en doet een ingreep waardoor het DC-universum nooit meer hetzelfde bekeken kan worden.
Los van zijn aangrijpende, meeslepende schrijfstijl worden dan nog eens parallellen getrokken in de actiescènes waarin zijn samenwerking met artiest Rags Morales maar al te duidelijk en van het hoogste niveau is. Om nog niet te spreken over hoe hij de lezer continu op het verkeerde spoor zet terwijl hij het antwoord op de vraag wie de moordenaar(s) is/zijn halvelings weggeeft via het personage van Batman. Het zou me dan ook sterk verwonderen dat iemand dit doorheeft vooraleer de ‘bombshell’ in het laatste nummer wordt gedropt. En zo krijgen we precies wat men van een geniale misdaadroman verwacht… en meer zelfs! Zinnen zoals “Two of our strongest down. With nothing but a laser pointer” en “Like it or not, when it comes to revenge, we’ve all got a little bit of Bruce in us” staan dan ook voor eeuwig in mijn geheugen gegrift.
De Kunst
Laat me beginnen met de covers van Michael Turner want die zijn met momenten werkelijk adembenemend. De emotie straalt er, mede dankzij de belichting van Alex Sinclair, letterlijk en figuurlijk vanaf. Iedere tekening past dan ook volledig bij de comic die erop volgt zoals het een goede cover betaamt. Persoonlijk ben ik het meest onder de indruk van die van deel vier met Wonder Woman erop. Het contrast van de opgelichte lasso op de zwarte achtergrond is fenomenaal.
In de comics zelf is vanaf het eerste paneel van Rags Morales zijn sterk oog voor detail al duidelijk. Hij hanteert een zeer realistische stijl wat voor dit soort verhaal een must is met zichtpunten die je soms het gevoel geven dat je naar een film aan het kijken bent. De reeds vermelde actiescènes komen nu en dan per twee afwisselend voor en vloeien door de parallellen vlekkeloos in elkaar over wat het dramagehalte alleen maar vergroot. Eén van de meest indrukwekkende beelden vond ik een ‘double-spread’ in een kerk en dit is mede dankzij de lichteffecten van Sinclair één van de meest aangrijpende beelden die ik ooit in een comic zag. Dit geldt trouwens ook voor een shot van Batman en Robin. Als die je niet raakt dan weet ik het ook niet meer. 
Het Plot
Het plot is ‘character-driven’ en gaat op een rustig tempo vooruit wat het verhaal zeker geen windeieren legt want hierdoor kan de schrijver stap voor stap personages en gebeurtenissen uitdiepen. Ieder nummer komt er wel zeker één belangrijk element aan bod en persoonlijk vind ik dit zeker genoeg. Sneller vooruit gaan zou waarschijnlijk het verhaal naar beneden hebben getrokken.
Hoewel de focus op het ontsluieren van de moordenaar(s) lijkt te liggen is er echter veel meer aan de hand dat terugreikt naar het verleden van de Justice League zelf. Veel wil ik hier niet over vertellen maar laat me zeggen dat, zoals de titel al aangeeft, de geheime identiteiten van de helden centraal staan en dat het zeker en vast niet fraai is!!!
Personages
- De Helden worden zwaar op de proef gesteld en krijgen drijfveren als woede, wraak en angst wat niet zo gebruikelijk is.
- Batman is de bezige bij van dienst wat vooral te merken is aan zijn lange afwezigheid in het begin.
- Bepaalde League-leden worden verteerd door schuldgevoelens over een geheim dat ze al jaren meedragen.
- Green Arrow neemt voor een groot stuk de hoofdrol in beslag omdat veel uit zijn oogpunt wordt verteld.
- The Flash speelt voor geweten.
- Deathstroke op zijn best.
- Dr. Light in de slachtofferrol.
- Superman en Batman hun morale code wordt in een ander daglicht gesteld.
- Verschillende personages groeien naar elkaar toe.
Het Einde
IJZINGWEKKEND!!! De Justice League zal nooit meer op dezelfde manier bekeken worden.
Minpunten?
Er wordt een pagina besteed aan Black Lightning en Katana die volledig nutteloos lijkt te zijn. Als het dat maar is…
Wie moet dit lezen?
Simpelweg iedereen, comic-fan of niet! En de mensen die het vorige DC-universum willen doorgronden nog meer zelfs!
